Dyskretne nagrzewnice samochodowe

naprawa nagrzewnic olejowych

Nagrzewnice samochodowe u偶ywane s膮 w okresie jesienno-zimowym. Dzi臋ki stosowaniu takich nagrzewnic we wn臋trzu samochodu panuje przyjemna temperatura, co sprawia, 偶e podr贸偶 samochodem jest bardzo bezpieczna dla os贸b chorych. Trzeba przecie偶 pami臋ta膰, 偶e brak ogrzewania w samochodzie sprawia, 偶e temperatura w nim panuj膮ca jest niewiele wy偶sza od temperatury na dworze. Taka sytuacja wp艂ywa tak偶e bardzo ujemnie na sprawno艣膰 dzia艂ania samochodowych urz膮dze艅. Trzeba jednak pami臋ta膰, 偶e w samochodzie nie powinno by膰 zbyt gor膮co. Taka sytuacja r贸wnie偶 jest bardzo niebezpieczna dla zdrowia, poniewa偶 za bardzo rozgrzany cz艂owiek wychodz膮c na zimno bardzo szybko mo偶e si臋 przezi臋bi膰. Dlatego wydaje si臋, 偶e ka偶dy kierowca powinien dostosowywa膰 temperatur臋 w samochodzie do swoich potrzeb.


Historia komink贸w

Najstarsze kominki by艂y znacznie wi臋ksze, budowane na planie p贸艂kola z okapem podobnej wielko艣ci. Umieszczano je najcz臋艣ciej przy 艣cianach szczytowych, co u艂atwia艂o prawid艂owe wyprowadzenie komina. Budowane by艂y z cios贸w kamiennych, powierzchnia paleniska wyk艂adana by艂a najcz臋艣ciej ceg艂膮. Z czasem wymiary komink贸w uleg艂y pomniejszeniu. By艂o to mo偶liwe po udoskonaleniu wydajno艣ci komink贸w, przez pochylenie 艣cian bocznych pod k膮tem 45掳 i zmniejszeniu g艂臋boko艣ci wlotu do kana艂u dymowego. Oprawy zacz臋to wykonywa膰 z marmuru lub br膮zu. Najwspanialsze oprawy komink贸w pochodz膮 z okresu renesansu.

Do typowego wyposa偶enia komink贸w nale偶a艂: ekran os艂aniaj膮cy palenisko, 偶elazne uchwyty na 艂uczywo, pogrzebacz oraz wilki (stojaki na drewno do opa艂u). Kominki o nowoczesnej konstrukcji stosowane s膮 coraz cz臋艣ciej w domach jednorodzinnych, zajazdach i podobnych budynkach.

殴r贸d艂o: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kominek


W wymiennikach kontaktowych

naprawa nagrzewnic olejowych

W regeneratorach p艂yny naprzemiennie przep艂ywaj膮 t膮 sam膮 drog膮. Wymiana ciep艂a jest mo偶liwa dzi臋ki magazynowaniu ciep艂a w z艂o偶u porowatym, przez kt贸re przep艂ywaj膮 p艂yny. Proces taki nie jest ci膮g艂y, ale sk艂ada si臋 z fazy ciep艂ej (w kt贸rej ciep艂o jest oddawane przez p艂yn ciep艂y) oraz fazy zimnej (w kt贸rej ciep艂o jest oddawane do p艂yny zimnego). Ze wzgl臋du na nieci膮g艂o艣膰 procesu oraz ograniczenia konstrukcyjne wymienniki te s膮 rzadziej spotykane w przemy艣le.

W z艂o偶ach fluidyzacyjnych zachodz膮 procesy, kt贸re s膮 kombinacj膮 proces贸w zachodz膮cych w rekuperatorach i regeneratorach23. Z艂o偶e takie sk艂ada si臋 ze zbiornika wype艂nionego cz膮steczkami cia艂a sta艂ego. Na dnie zbiornika znajduje si臋 wlot gazu, kt贸ry przep艂ywa przez zbiornik i opuszcza go na g贸rze. Po osi膮gni臋ciu odpowiedniej pr臋dko艣ci przep艂ywu gaz zaczyna unosi膰 cz膮steczki cia艂a sta艂ego do g贸ry. Cz膮steczki unosz膮 si臋 w zbiorniku zachowuj膮c si臋 jak ciecz. Zbiorniki mog膮 by膰 dodatkowo wyposa偶one w w臋偶ownic臋 lub p艂aszcz ch艂odz膮cy. Ruch ciep艂a w takich aparatach odbywa si臋 od cz膮steczek cia艂a sta艂ego (jak w regeneratorach) do gazu, a nast臋pnie poprzez 艣ciank臋 p艂aszcza lub w臋偶ownicy (jak w rekuperatorach). Z艂o偶a fluidyzacyjne stosuje si臋 np. w procesie zgazowania w臋gla, wytwarzania w臋gla aktywnego, suszenia, pra偶enia rud, krakowania i syntezy benzyny23.

Wymienniki kontaktowe mo偶na podzieli膰 na wymienniki:

uk艂ad cieczy niemieszaj膮cych si臋, w kt贸rym dochodzi do kontaktu dw贸ch niemieszaj膮cych si臋 cieczy. Przyk艂adem proces贸w wykorzystuj膮cych ten uk艂ad wymiany ciep艂a mo偶e by膰 skraplanie zwi膮zk贸w organicznych lub opar贸w oleju1.
typu gaz-ciecz, w kt贸rych ciep艂o wymieniane jest pomi臋dzy ciecz膮 (najcz臋艣ciej wod膮) oraz gazem. Ten rodzaj wymiennik贸w stosuje si臋 w procesach ch艂odzenia cieczy oraz nawil偶ania gazu. Najcz臋艣ciej spotykanym przyk艂adem s膮 wie偶e ch艂odnicze, w kt贸rych woda 艣cieka drobnymi kroplami och艂adzaj膮c si臋 kosztem powietrza znajduj膮cego si臋 w wie偶y1.
typu ciecz-para, kt贸rych dochodzi do wymiany ciep艂a pomi臋dzy p艂ynami a ich par膮. Ten rodzaj wymiennik贸w cz臋sto stosuje si臋 do ogrzewania wody poprzez bezpo艣redni wtrysk pary (np. w odpowietrzaczach1) lub ch艂odzenia pary przez bezpo艣redni wtrysk wody.

W wymiennikach kontaktowych p艂yny wchodz膮 w bezpo艣redni kontakt mi臋dzy sob膮. Pomimo du偶ych ogranicze艅, takie rozwi膮zanie posiada te偶 pewne zalety1 - pozwala na uzyskanie bardzo du偶ych wsp贸艂czynnik贸w przewodzenia ciep艂a, jest stosunkowo tanie, nie ma problemu wytr膮cania si臋 osadu na powierzchni wymiany ciep艂a. W dodatku wymiana ciep艂a pomi臋dzy kilkoma strumieniami jest stosunkowo prosta do zrealizowania.

殴r贸d艂o: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wymiennik_ciep%C5%82a


Dodane: 20-03-2019 20:42